Ciara is moe, nee zeg maar uitgeput. Wat heeft ze genoten. Met enorme windvlagen raasde ze over het land. Een zuidwesterstorm werd ze genoemd. Liever was ze een orkaan geweest, wie weet, als ze flink blijft oefenen.


Bomen liet ze buigen; takken braken als luciferhoutjes en het lukte haar zelfs om een paar van die reuzen te ontwortelen. Genietend kijkt ze naar de ravage die ze heeft aangericht. Straten zijn bezaaid met dakpannen en overal liggen afgerukte takken. Auto’s zijn vernield en her en der heeft ze het voor elkaar gekregen om een boom op een huis neer te laten komen.

Het verkeer was door het hele land ontwricht. Vrachtwagens waren niet veilig voor haar uitspattingen en op enkele plaatsen lukte het haar om personenwagens van de weg te duwen. Bewondering heeft ze voor al die fietsers die zwoegend tegen haar in vooruit probeerden te komen. Op de terugweg kregen ze als een soort beloning een stevige duw in de rug gaf.

Grinnikend denkt ze aan de zonnepanelen die ze heeft laten klapperen en terrasstoelen die geen schijn van kans hadden. Een groot aantal evenementen en sportactiviteiten werden dankzij haar afgelast. O, wat is het heerlijk om die kracht te hebben en de macht om het dagelijks leven te ontwrichten.


Stiekem baalt ze dat ze het niet tot code rood heeft weten te schoppen, maar oranje is ook niet slecht. Op sommige momenten wist ze windkracht 11 te halen. Ze zweepte de zee meters hoog op waardoor schepen als speelgoedbootjes op de golven stuiterden. Met haar kracht heeft ze enkele stranden onbegaanbaar gemaakt, ja zelfs duinovergangen vernield. De mensen die wel de kans kregen om op het strand uit te waaien heeft ze op hun wenken bediend. Ze heeft er zelfs een paar als levende vlaggen in een paal zien hangen. Vet!


De regenbuien die haar vergezelden zorgden voor overstromingen. Straten en weilanden kwamen blank te staan. Ze ziet een eenzame zwaan statig op de ondergelopen hoofdstraat zwemmen, confuus om zich heen kijkend alsof hij zich afvraagt in welke vijver hij nu is beland.


Met het beetje kracht dat ze nog in zich heeft probeert ze hier en daar nog wat bomen te geselen, het maakt geen indruk meer. Jaloers kijkt ze naar Dennis, die op de loer ligt. Ze voelt zijn adem in haar nek; hij is zich al aan het opwarmen boven de Atlantische Oceaan. Binnen niet al te lange tijd zal hij het van haar overnemen. Misschien krijgt ze elders nog een kans. Eerst maar even op adem komen.


Om me heen slechts schimmen

De stad is nauwelijks te zien

In een palet van grijze tinten

oogt de nacht

mistroostig en koud


Ontelbare kleine druppeltjes

klampen zich vast aan de voorruit

totdat de wisser

zich meedogenloos

van hen ontdoet


Als door een suikerspin

gekleurd door rode en witte stralen

op een muur van nevel

rijd ik voorzichtig

streep voor streep naar huis


Vanuit de verte

komen witte stippen dichterbij

Lichten die zich een weg banen

maar slechts dichtbij

als stralen zichtbaar zijn


Blauw, blauw, blauw

Tegen de wazige muur

Dappere redders in nood

Banen zich behoedzaam snel

Een weg door de wazige omgeving


Veilig thuisgekomen

een zucht van verlichting

De warmte verdrijft

het mistroostige gevoel

en de wereld is weer wat groter


Meedogenloos, nietsontziend

Dat was de vijand in je lijf

Sluimerend

langzaam toenemend in kracht,

slechts ternauwernood

tegen jouw tegenstand opgewassen


Met de kracht van de zon als inspiratie,

begon het eindige gevecht.

Gewapend als Joris

om de draak te bestrijden

met het zwaard

van positiviteit en wilskracht


Grensverleggend, volhardend

Iedere dag weer,

Opgeven was geen optie

nog zoveel rollen te vervullen

geen tijd om dood te gaan


Een voorbeeld voor lotgenoten

door jou aangemoedigd:

Ga door, hou vol, geef niet op.

Positief blijven, dat was je kracht


De vijand bleek machtiger

Niet langer tegen hem bestand,

moest je in hem je meerdere erkennen.

De grenzen waren bereikt


Niet tijdens een zonnige dag,

Maar in het holst van de nacht

was je moe gestreden

Langzaam liet je het leven los


Jouw nagedachtenis

nog steeds een inspiratie voor velen

Uit jouw voorbeeld put ik kracht

Lieve zus,

mijn zon in donkere dagen