• Wix Facebook page
  • LinkedIn Social Icon

Schrijfopdracht #290

Schrijven Online

Geplaatst 17 maart 2020

De kracht van het beschreven woord

Hoi ome Joop,
 

Hoe gaat het? Ik baal ervan dat ik je nu niet op kan zoeken. Je behoort tot de risicogroep, zeiden ze bij de receptie. Het is beter dat je zo min mogelijk bezoek krijgt. Nee, daar wordt je niet echt vrolijk van. Jij bent toch al zo’n mensenmens. Mijn telefoontje gisteren heeft je ook niet echt opgefleurd. Ik hoorde het aan je stem toen we afscheid namen. Daarom dacht ik dat het wel leuk zou zijn om weer eens ouderwets met elkaar te schrijven. Zoals we vroeger altijd deden. Weet je nog? Het was een sport om een zo origineel mogelijke kaartje te vinden. Je wist me altijd weer te verrassen. Ik herinner me nog dat bierviltje dat je stuurde omdat je geen leuke kaart kon vinden. Ik heb het al die jaren bewaard. O, wat was ik jaloers op jou. Jij reisde de hele wereld over en kwam op de mooiste plaatsen. Ik heb al je kaarten nog bewaard.

Hoe vind je deze kaart? Deze heb ik ooit eens gekocht in een tuincentrum. De magnolia op de voorkant deed me denken aan die grote magnoliaboom die bij jullie in de tuin stond. Ik kon daar uren naar kijken, zo mooi vond ik de kleur van de blaadjes. Ja, ik ben het met je eens. Een kaart met een bloem is wel erg afgezaagd, maar ik had even niets anders in huis. Ik beloof dat ik de volgende keer iets originelers stuur.

Laatst las ik iets over een schrijfestafette. Iemand begint met een verhaal en stuurt dat vervolgens door naar iemand anders, die daar op zijn beurt weer een vervolg op schrijft. Vind je dat iets? Je vond het altijd zo leuk om te schrijven. Ik heb je verhalen vroeger verslonden en nu schrijf ik zelf ook verhalen op Schrijven Online. Als ik jou nou eens een van mijn verhalen toestuur, dan kun je daar een vervolg op schrijven en dan kan ik daar op mijn beurt weer op reageren. Wie weet hebben we na afloop van dit Coronagedoe wel een mooi boek bij elkaar geschreven.

Nou, ome Joop, hou je taai. Ik hoop je snel weer in levende lijve te zien. Tot die tijd kijk ik uit naar je verhalen.
 

Dikke knuffel,
 

Fief.

De opdracht: Schrijf een  tedere brief aan een oudere persoon in het rusthuis die hem/haar de eenzaamheid even doet vergeten.

Ton Badhemd, een van de schrijvers op het schrijversforum van Schrijven Online, schreef als antwoord op mijn inzending de volgende brief terug:

Hoi Fiefje,

wat leuk om een kaart van jou te krijgen. Het is dan wel niet zo leuk als hier samen met jou koffie te drinken en gezellig te babbelen, maar dat gaan we vast en zeker snel inhalen.
Goh, dat jij dat nog weet van vroeger, de kaartjes die we elkaar stuurden. Jammer dat daar de klad in is gekomen, maar ik begrijp ook wel dat jij daar met je gezin en je drukke baan steeds minder tijd voor had.
Ik heb jouw kaarten destijds allemaal bewaard, alleen ben ik ze helaas kwijtgeraakt toen ik hier naar het tehuis kwam, samen met een paar van mijn favoriete leesboeken.


Wel heb ik nog steeds jouw kaartje van een paar jaar geleden uit Basingstoke. Die heb ik hier vol trots laten zien op de afdeling, omdat ik er zo groots op was dat mijn nichtje zomaar een poos in Engeland is gaan werken.

Je hebt het erover dat je een schrijfestafette wilt opstarten. Dat vind ik een origineel idee, dat is veel leuker dan hier in de recreatiezaal van die suffe dingen te doen of op mijn kamer voor de TV te hangen. Dan kan ik meteen kijken of ik nog steeds verhalen kan schrijven.
Soms drink ik wel eens een borreltje met iemand hier op de gang, Arie Badhemd. Gezellige vent, die veel heeft meegemaakt en er altijd smakelijk over kan vertellen. Hij heeft toevallig ook een zoon die verhalen schrijft, ook korte verhalen, op een of andere site. Misschien is het een idee om die er ook bij te betrekken, je weet maar nooit wat voor bijzondere verhalen dat oplevert!
En ik wil ook zeker jouw verhalen allemaal lezen, Fief.

Nou meissie, laten we hopen dat dat gedoe met dat virus maar snel overwaait, of terug waait naar China (ha, ha), dan kunnen we weer gewoon met elkaar babbelen. Gezellig, bakkie koffie en een stroopwafel erbij. Maar tot die tijd gaan we aan de slag met de pen. Of, beter nog, met een laptop, want daar heb ik inmiddels een cursus voor gevolgd. Alleen gaat dat nog niet zo snel, maar des te beter kan ik ermee oefenen!

Dag Fief, dikke knuffel van
Ome Joop