Joop en Arie

Wij, Fief en Ton Badhemd, zijn allebei lid van het schrijversforum Schrijven Online. Daar schrijven wij stukjes naar aanleiding van wekelijkse opdrachten van schrijfcoaches.
Op de geplaatste stukjes ontvangen forumleden reacties van de schrijfcoach, maar ook van andere forumleden.

Op 17 maart 2020 verscheen de volgende opdracht van schrijfcoach Johanna Müller:

Schrijf een tedere brief aan een oudere persoon in het rusthuis die hem/haar de eenzaamheid even doet vergeten. Een warm schrijven dus van mens tot mens.

Ik vulde deze opdracht in met een brief aan ome Joop, waarin mijn hoofdpersoon Fien hem voorstelde om samen een schrijfestafette te schrijven.
Ton voegde bij zijn reactie op mijn verhaal het antwoord van ome Joop, waarin deze onder andere vertelt dat hij weleens gezellig een borreltje drinkt met een medebewoner, Arie Kraag. Arie heeft een zoon, Theo, die toevallig ook stukjes schrijft op een schrijversforum.

Zo kwamen wij met elkaar in contact en we besloten al snel om samen daadwerkelijk met een schrijfestafette te beginnen.
Ons vertrekpunt hierbij was het verblijf van ome Joop en Arie Kraag in verzorgingstehuis De Schemering ten tijde van de coronacrisis.


Sindsdien hebben wij met veel plezier geschreven aan Joop en Arie.


Wij zijn van plan om Joop en Arie daadwerkelijk in boekvorm uit te geven.

Op onze sites houden we je op de hoogte van onze vorderingen en ook plaatsen we regelmatig een stukje van Joop en Arie, om je alvast een indruk te geven.
Als eerste kun je de twee brieven lezen waar het allemaal mee is begonnen.

We wensen je veel leesplezier!

Ton Badhemd en Fief

Brief aan ome Joop

Hoi ome Joop,
 

Hoe gaat het? Ik baal ervan dat ik je nu niet op kan zoeken. Je behoort tot de risicogroep, zeiden ze bij de receptie. Het is beter dat je zo min mogelijk bezoek krijgt. Nee, daar wordt je niet echt vrolijk van. Jij bent toch al zo’n mensenmens. Mijn telefoontje gisteren heeft je ook niet echt opgefleurd. Ik hoorde het aan je stem toen we afscheid namen. Daarom dacht ik dat het wel leuk zou zijn om weer eens ouderwets met elkaar te schrijven. Zoals we vroeger altijd deden. Weet je nog? 

Lees verder

Antwoord van ome Joop

Hoi Fientje,

wat leuk om een kaart van jou te krijgen. Het is dan wel niet zo leuk als hier samen met jou koffie te drinken en gezellig te babbelen, maar dat gaan we vast en zeker snel inhalen.
Goh, dat jij dat nog weet van vroeger, de kaartjes die we elkaar stuurden. Jammer dat daar de klad in is gekomen, maar ik begrijp ook wel dat jij daar met je gezin en je drukke baan steeds minder tijd voor had.
Ik heb jouw kaarten destijds allemaal bewaard, alleen ben ik ze helaas kwijtgeraakt toen ik hier naar het tehuis kwam, samen met een paar van mijn favoriete leesboeken.

Lees verder

Maak kennis met de hoofdpersonen Joop en Arie. Ze zien elkaar dagelijks en kunnen het dan ook goed met elkaar vinden.

Als Arie zich omdraait om weer naar zijn eigen kamer terug te gaan, ziet hij Joop aan komen lopen aan het eind van de gang.
‘Ha Joop, daar ben je. Waar was je nou? Ik sta al een kwartier op je deur te bonken.’
Dan ziet Arie Joops stralende blik.
‘Wat is er met jou aan de hand?’
‘Dit ga je niet geloven, Arie! Ik ben net geïnterviewd. Voor de tv. Zo’n jong ding van Goedemorgen Nederland. Kom gauw mee naar binnen, het wordt zo uitgezonden!’

Ze installeren zich voor de tv en terwijl ze wachten tot de reclames voorbij zijn, vertelt Joop:
‘Ik ging even naar het winkeltje beneden voor een rol beschuit, komt er een juffrouw met een microfoon op me af. Ze vroeg mij iets over eenzaamheid tijdens de crisis. Dus ik zeg dat het hier hartstikke gezellig is. En dat jij en ik morgen naar de studio in Hilversum gaan, omdat mijn nichtje samen met jouw zoon daar hun boek presenteren over die estafette.'

Behalve de hoofdpersonen Joop en Arie komen we regelmatig twee familieleden van hen tegen en twee verzorgenden. Fien is het nichtje van ome Joop, Theo de zoon van Arie. Patrick en hoofdzuster Marianne spelen een belangrijke rol in de zorg voor de bewoners in De Schemering.

Bij De Schemering worden Fien en Theo opgewacht door zuster Marianne en Patrick. Zuster Marianne heeft een mondkapje voor haar mond, dat van Patrick bungelt nonchalant aan zijn linkeroor, waardoor Fien goed zicht heeft op zijn volle lippen en perfecte, stralende gebit als hij haar lachend zijn elleboog aanbiedt.
‘Ik uh …, ik ben dus Fien. Zeg maar Fien,’ stamelt ze terwijl ze Patricks arm met beide handen vastpakt.
‘O sorry, ben een beetje in de war. Geen handen, wel ellebogen. Tja, ik moet nog steeds wennen. Sorry, hoor.’ Met een knipoog stelt hij haar gerust, maar doet wel een stapje achteruit. ‘Niet persoonlijk hoor,’ zegt hij met zijn welluidende stem, ‘maar ja, anderhalve meter hè?‘
Helaas wel, denkt Fien, wat zou je zeggen van anderhalve centimeter?

De relatie met de verzorging is niet altijd even vriendschappelijk

Als Arie de fles pakt, wordt er op de deur geklopt en het volgende moment staat zuster Marianne in de kamer.
‘Wat zullen we nou krijgen!’ briest ze. ‘Ik wist niet wat ik zag en hoorde, het is een schande! Hoe durft u! Ja, kijk maar niet zo onnozel, ik weet precies wat jullie gedaan hebben! Ik was bij mevrouw Slingeland op de kamer, zij zat tv te kijken en ik heb het allemaal meegekregen. Gesticht, meneer Bergmans? Eucalypta, meneer Bergmans?’
Joop weet even niet wat hij moet zeggen en kijkt naar Arie.
‘Ja, kijk maar niet naar meneer Kraag, die weet er ook wel raad mee, hè meneer Kraag?’
Zuster Marianne is op dreef. ‘Voor negenen al zitten pimpelen, meneer Kraag? Jullie moesten je schamen, om de goede naam van De Schemering zo te grabbel te gooien!

Een ware opstand in het verzorgingstehuis. De bewoners laten zich hun happy hour niet zomaar ontzeggen.

‘Ik zal u vertellen wat we aan het doen zijn, zuster Serpent,’ zegt Joop, aangemoedigd door het bravoure van zijn vriend. ‘Wij gaan zo meteen met zijn allen een lekker borreltje voor het eten nemen, in de recreatiezaal.’
‘Daar komt niets van in,’ snuift Marianne, ‘Ik zal ervoor zorgen dat …’
‘U zult niets!’
Joop en Arie kijken verbaasd achterom. Meneer Jacobs, die zich normaal zelden laat zien, komt dichterbij geschuifeld.
‘Inderdaad.’ Ook mevrouw Haandriksma stapt naar voren.
Een voor een komen de bewoners uit hun kamer. Op gepaste afstand sluiten ze zich aan bij Joop en Arie.
‘Hier is het laatste nog niet over gezegd!’ roept Marianne verontwaardigd uit en draait zich op haar hielen om, om vervolgens driftig de afdeling te verlaten.

Romantiek is van alle leeftijden, maar soms is het fijn als een helpende hand wordt toegestoken.

Fien zit een beetje te spelen met haar eten. Hij merkt dat ze er niet helemaal bij is met haar gedachten.
‘Je zit ergens op te broeden,’ merkt hij op.
‘Ja,’ zegt ze en kijkt hem aan. ‘Als we nou eens een rendez-vous organiseren voor ome Joop en Lies? Een romantisch diner voor twee?’
‘In De Schemering?’
‘Nee, daar mag ome Joop geen bezoek ontvangen. Dat begrijp ik ook wel. Nee, ik bedoel hier.’
‘Joop mag ook niet naar buiten.’ Hij begrijpt nog niet goed waar ze heen wil.
‘En als ik hem nou eens ontvoer?’

  • Wix Facebook page
  • LinkedIn Social Icon