Schrijfopdracht #271

Schrijven Online

Geplaatst 6 november 2019

Eerste kennismaking met de aarde

Voorzichtig open ik de toegang van mijn pod. Het scherm van mijn helm kleurt meteen donker als bescherming tegen het felle licht. Voorzichtig stap ik naar buiten. Het lijkt alsof ik op de maan ben geland, maar daar is het veel donkerder. Ik check de coördinaten op mijn polscomputer. Dit is toch echt de Aarde, maar overal waar ik kijk zie ik dezelfde beige zanderige materie als op de maan die rond de aarde draait. Rondom mijn pod staan groene wezens met eveneens grote groene voertuigen. Ze houden puntige dingen om me gericht en ze lijken niet echt vriendelijk.

Het beeld dat ik via mijn scherm binnen krijg wordt door mijn polscomputer geanalyseerd: Verdedigingswezens, in Aardse termen soldaten genoemd. Kort daarop krijg ik een waarschuwing: Pas op, vijandige houding!

Oké, ik ben blijkbaar niet welkom. Dat is niet wat er in de databank stond over de aarde. De wezens zouden juist heel nieuwsgierig zijn. Ze hebben zelfs al geprobeerd om bij ons op Mars op bezoek te komen. Wat kan ik doen om die vijandige houding te veranderen? Wat stond er ook al weer in mijn analyse over de aarde? Muziek! Ja, muziek. Aardewezens zijn gek op muziek. Ik zoek in mijn polscomputer naar “muziek”: Elvis Presley, Beatles, Queen, Abba. Abba? Dat klinkt als de naam van onze Marsleider. Ik geef opdracht tot het afspelen van “Abba” en er klinken ritmische klanken, samen met iets waarvan ik vermoed dat het een aardse taal is. “You are the dancing queen, young and sweet, only seventeen”.

De groene wezens kijken elkaar aan en de opening onder hun ogen, die al die tijd in een smalle streep stond, verbreed en trekt aan de uiteinden zelfs omhoog. Sommige knikken ritmisch mee en ze laten de puntige dingen zakken. Een van de groene wezens pakt iets wits in zijn handen en zwaait er mee. Ik raadpleeg mijn computer: teken van overgave, vriendschappelijk gebaar. Het wezen komt langzaam naar me toe gelopen. Hij steekt een van zijn uitsteeksels met vijf aanhangsels naar me uit. Vlug raadpleeg ik mijn computer: uitgestoken hand. Gebaar van goede wil.

‘Welkom op Aarde’ luidt de vertaling van zijn klanken. Dit moment moet ik vastleggen. Ik neem het beeld in me op en teleporteer het naar het commandocentrum op Mars. Ik verstuur er ook een bericht achteraan: Eerste kennismaking op Aarde.

 

De opdracht: een marsmannetje stuurt een ansichtkaart van de aarde naar  huis.

Reageren

  • Wix Facebook page
  • LinkedIn Social Icon