Schrijven Online

8 december 2020

Lief dagboek

Sinds een paar maanden ben je mijn trouwe vriend. In eerste instantie viel ik op je buitenkant. Je lag daar, pronkend met oogstrelende aquarellen op je kaft en maagdelijk witte bladzijden die erom vroegen beschreven te worden. Dit is niks voor mij, dacht ik nog, maar je was onweerstaanbaar. Aarzelend vulde ik het eerste blad met een wazig rijm en je moedigde me aan door te gaan.

Sindsdien vertrouw ik je al mijn geheimen toe; zonder oordeel neem je de ontboezemingen in je op. Het kan je niet verdrietig, hilarisch, ranzig of poëtisch genoeg zijn. Je doet niet moeilijk over een komma of spatie te veel en het zal je een worst wezen of het met d of met dt geschreven moet worden. En een puntje meer of minder op de i, ach je maalt er niet om.

Je wordt niet warm of koud van de doodles die ik gedachteloos in je teken, de ezelsoren die ik vouw of de koffievlekken die ik nog probeerde weg te poetsen. Jij bent de enige aan wie ik op dit moment mijn ziel en zaligheid kan toevertrouwen.
Ik sleep je het hele huis door. Zo lig je de ene keer naast mijn bed, dan weer op het bijzettafeltje of op het aanrecht. Je blijkt namelijk ook heel ontvankelijk voor het onthouden van recepten die ik ter plekke bedenk, probeersels die slechts in enkele gevallen voor herhaling vatbaar zijn. Het strepen en krassen ben je inmiddels al wel gewend.

Lief dagboek, als het weer mag, beloof ik je dat ik je mee zal nemen op verre reizen. Samen gaan we de wereld herontdekken. Onze belevenissen leg ik in jou vast en als de tijd komt dat ik het me niet meer kan herinneren, zul jij mijn geheugen opfrissen.