Als je haar maar goed zit

Ik kijk naar de vrouw die me in de spiegel aanstaart. Ja, een knipbeurt is echt dringend nodig. De afgelopen week ben ik al verschillende mensen tegengekomen die me gewoonweg niet herkenden. Pas toen ik ze aansprak zagen ze dat ik het was. Ik kan het ze ook niet kwalijk nemen. Ze zijn mijn bijna kaalgeschoren hoofd gewend, maar mijn haren zijn in de afgelopen weken zo lang geworden dat ik het op kan steken. Nou ja, bijna dan. Het kost me in ieder geval elke dag minstens een half uur om het enigszins presentabel te krijgen. Nee, ik snak gewoon naar deze knipbeurt.


De eigenaar van kapsalon Moda Capelli staat klaar om aan de slag te gaan. Gianni is de bevestiging van alle vooroordelen van mannelijke kappers. De gebaartjes en maniertjes heeft hij tot een ware kunstvorm verheven. Eigenlijk heet hij gewoon Jan en hij spreekt geen woord Italiaans, niemand die erom maalt. Iedere klant wordt behandeld als een VIP en hij is van alles en iedereen op de hoogte. De meest intieme geheimen weet hij boven water te krijgen. Met zijn manier van ondervragen zou hij zou een aanwinst zijn voor de CIA. Als hij ergens van overtuigd is, moet je van goeden huize komen om hem op andere gedachten te brengen.


‘Meid, meid, wat een tijden zijn het toch. Wat heb ik je gemist.’ Dat zal hij ongetwijfeld tegen iedere klant zeggen. ‘Hoe is het met je? Je moet me alles vertellen, hoor.’

Ik krijg echter geen kans om mijn verhaal te doen. Op zijn gemak begint hij de laatste roddels door te spreken.

‘… nou en toen zei zij …’ Hij ratelt aan één stuk door, terwijl hij druk gebarend zijn verhaal ondersteunt. Ik probeer in de spiegel zijn blik te vangen, hij gaat helemaal op in zijn roddels.


‘Gianni,’ onderbreek ik hem voorzichtig, ‘ik heb niet zo heel veel tijd.’

Zijn handen houden stil om vervolgens quasi gegeneerd zijn gezicht te omvatten.

‘Och meid, je hebt gelijk. Ik sta hier mijn tijd te verkletsen. Aan de slag dan maar.’

Hij pakt hij zijn schaar ter hand, maar halverwege blijft deze boven mijn hoofd zweven. Hij kijkt me indringend aan in de spiegel.

‘Zou je het echt wel doen, lieverd? Je hebt zeldzaam mooie lokken en je ziet er bellissima uit in deze coup. Met een highlightje en subtiel ondersteunend permanentje zou je zo op de cover van Vogue kunnen.’ Hij neemt een uitdagende pose aan, maar ik laat me niet van de wijs brengen.

‘Nee Gianni, ik wil het echt kort hebben,’ begin ik overtuigd, ik heb geen schijn van kans tegen zijn vastberadenheid. Voor ik het goed en wel in de gaten heb, sta ik buiten, een fors bedrag armer, maar een “ondersteunend permanentje” en een “highlightje” rijker.


Recente blogposts

Alles weergeven

Ik kijk van de folder in mijn hand naar het krot voor me. Op een verweerd bordje naast de deur lees ik met moeite: “Zwaluw”, de naam die ook op het label staat dat aan de sleutel hangt. Bestemming ber

Zijn ogen lichten op en zijn mondhoeken krullen omhoog. Deze momenten van herkenning zijn zeldzaam, mijn hart maakt een sprong; hij heeft een goede dag. Ik loop naar hem toen en geef hem een dikke knu

In de verte klinken doffe dreunen. In het begin schrok ik van iedere knal, nu kijk ik niet eens meer op als de lamp schommelend zijn lichtstralen verspreidt. De stiltes die af en toe vallen zijn daare