Een tweede leven

Ze streelt de hand van haar zoon, hij voelt nog warm. Het rijzen en dalen van zijn borstkas gaat vergezeld van een kakafonie van pieptonen uit de apparatuur langs zijn bed. In het begin werd ze er horendol van, nu is ze bang dat ze het gaat missen. Zolang ze tonen hoort, is hij nog bij haar. Nog even, nog even …


‘Mevrouw, meneer …?’

Ze knikken, het is tijd. Nog een laatste kus, een laatste knuffel. ‘Dag lieve schat, ik hou van je. Ik zal je missen.’ Ze zoekt troost in de armen van haar man.

Het bed wordt uit de kamer gereden.

‘Wat gebeurt er nu?’ Ze weet het wel, ze hebben het uitgelegd, maar op de een of andere manier wil ze het nog een keer horen.

‘Hij gaat naar de operatieafdeling waar zijn organen geoogst worden. Een van zijn nieren wordt hier getransplanteerd bij een jonge vrouw die al een tijd op de wachtlijst staat. Voor de andere organen hebben we een match gevonden elders in het land.’

Ooit zal de wetenschap dat hij andere levens heeft gered haar troost bieden, nu kan ze alleen maar huilen.


Al op jonge leeftijd had hij aangegeven dat hij zijn organen wilde doneren na zijn dood. Zodra het mocht had hij zich in laten schrijven in het donorregister. ‘Ze mogen alles van me hebben, mam,’ had hij vol overtuiging gezegd. Dat er al zo snel een beroep op zijn organen zou worden gedaan, hadden ze in hun ergste nachtmerries niet kunnen vermoeden. De aanblik van de twee ernstig kijkende politieagenten voor haar deur zou ze nooit meer van haar netvlies krijgen. Aangereden door een dronken automobilist. Hun leven zou nooit meer hetzelfde zijn.


De eerste dagen leefden ze tussen hoop en vrees. Al snel sloeg de balans door naar het laatste en moesten ze de moeilijkste keuze maken van hun leven.

Vijf uur later zit een man aan het bed van zijn vrouw. Hij streelt haar handen. De operatie is goed gegaan, vertelde haar arts. De urinezak aan haar bed loopt druppelsgewijs vol met een helder, geel vocht.


*****


Een onbekende donor gaf zijn vrouw een nieuwe kans op een normaal leven. Hij voelt een enorme opluchting en dankbaarheid. Tegelijkertijd beseft hij dat er ergens een familie is die gebukt gaat onder een enorm verdriet.

Ze opent haar ogen.

‘Hallo lieverd, het is goed gegaan. Rust maar lekker uit.’


Recente blogposts

Alles weergeven

Liefde voor altijd

De verhuisdozen zijn leeggehaald, de spullen hebben een nieuwe plek gekregen. Vertwijfeld kijk ik in de laatste doos die ik leeghaalde. Geen Teddy. Waar is mijn oude knuffel? Ik weet zeker dat ik hem

Op het nippertje

Zullen we beginnen?’ Als ik niet zo zenuwachtig was, zou ik genieten van de knappe man die naast de operatietafel staat. Gisteren maakte ik al kennis met hem bij het preoperatief onderzoek. Volgens de

Het verhaal dat er niet kwam

Met grote ogen en een brede grijns kijkt hij me aan. Het uitsnijden is goed gelukt en het flikkeren van het waxinelichtje in zijn binnenste geeft zijn ogen iets sprankelends. Straks zet ik hem bij de