Even uitblazen

Ciara is moe, nee zeg maar uitgeput. Wat heeft ze genoten. Met enorme windvlagen raasde ze over het land. Een zuidwesterstorm werd ze genoemd. Liever was ze een orkaan geweest, wie weet, als ze flink blijft oefenen.


Bomen liet ze buigen; takken braken als luciferhoutjes en het lukte haar zelfs om een paar van die reuzen te ontwortelen. Genietend kijkt ze naar de ravage die ze heeft aangericht. Straten zijn bezaaid met dakpannen en overal liggen afgerukte takken. Auto’s zijn vernield en her en der heeft ze het voor elkaar gekregen om een boom op een huis neer te laten komen.

Het verkeer was door het hele land ontwricht. Vrachtwagens waren niet veilig voor haar uitspattingen en op enkele plaatsen lukte het haar om personenwagens van de weg te duwen. Bewondering heeft ze voor al die fietsers die zwoegend tegen haar in vooruit probeerden te komen. Op de terugweg kregen ze als een soort beloning een stevige duw in de rug gaf.

Grinnikend denkt ze aan de zonnepanelen die ze heeft laten klapperen en terrasstoelen die geen schijn van kans hadden. Een groot aantal evenementen en sportactiviteiten werden dankzij haar afgelast. O, wat is het heerlijk om die kracht te hebben en de macht om het dagelijks leven te ontwrichten.


Stiekem baalt ze dat ze het niet tot code rood heeft weten te schoppen, maar oranje is ook niet slecht. Op sommige momenten wist ze windkracht 11 te halen. Ze zweepte de zee meters hoog op waardoor schepen als speelgoedbootjes op de golven stuiterden. Met haar kracht heeft ze enkele stranden onbegaanbaar gemaakt, ja zelfs duinovergangen vernield. De mensen die wel de kans kregen om op het strand uit te waaien heeft ze op hun wenken bediend. Ze heeft er zelfs een paar als levende vlaggen in een paal zien hangen. Vet!


De regenbuien die haar vergezelden zorgden voor overstromingen. Straten en weilanden kwamen blank te staan. Ze ziet een eenzame zwaan statig op de ondergelopen hoofdstraat zwemmen, confuus om zich heen kijkend alsof hij zich afvraagt in welke vijver hij nu is beland.


Met het beetje kracht dat ze nog in zich heeft probeert ze hier en daar nog wat bomen te geselen, het maakt geen indruk meer. Jaloers kijkt ze naar Dennis, die op de loer ligt. Ze voelt zijn adem in haar nek; hij is zich al aan het opwarmen boven de Atlantische Oceaan. Binnen niet al te lange tijd zal hij het van haar overnemen. Misschien krijgt ze elders nog een kans. Eerst maar even op adem komen.


Recente blogposts

Alles weergeven

Warme genegenheid

Een winters zonnetje schijnt op de veranda. Vannacht is er sneeuw gevallen en vanmorgen heeft hij met zijn baas een flinke wandeling door het bos gemaakt. Hij ligt nog helemaal na te genieten. Sneeuw

Lief dagboek

Sinds een paar maanden ben je mijn trouwe vriend. In eerste instantie viel ik op je buitenkant. Je lag daar, pronkend met oogstrelende aquarellen op je kaft en maagdelijk witte bladzijden die erom vro

Niet zonder slag of stoot

Vier lange jaren, er leek geen einde aan te komen. Zijn reputatie was hem vooruitgesneld en hij heeft hem op alle fronten eer aangedaan. Tot op de laatste dag kan hij het niet laten om ons te kleinere