Op het lijf geschreven

‘Castingbureau Fief en Ko, met Fief.’

Het blijft stil aan de andere kant.

‘Goedemorgen, waarmee kan ik u van dienst zijn?’

Een schorre stem antwoordt: ‘U spreekt met Koningin Maxima.’


‘Ja hoor, Inge, leuke grap. Waar blijf je met de versieringen? Over een paar uur komt het koninklijk gezin naar Eindhoven en we moeten alles nog doen.’


Ko komt naast me staan en met mijn hand over het spreekgedeelte fluister ik geïrriteerd: ‘Inge. Doet alsof ze de koningin is.’

Meteen gaat de deur open en een jonge vrouw komt binnen met haar armen vol vlaggetjes, slingers en ballonnen. ‘Ik ben er. Sorry, het was vreselijk druk in de stad.’ Inge.

Met grote ogen kijk ik naar Ko en vervolgens naar de hoorn in mijn hand.


De persoon aan de andere kant van de lijn schraapt haar keel. ‘Hallo, ik heb niet veel tijd!’

Het zweet breekt me uit. ‘Uh, neemt u me niet kwalijk, majesteit. Wat kan ik voor u doen?’ Ik zet het gesprek op de luidspreker.

‘We hebben gisteravond de verjaardag van Willem al gevierd en de laatste oranjebitter is niet goed gevallen. Ik zoek iemand die vandaag zijn plaats kan innemen.’

Ik zie dat Ko al druk zoekende is in ons bestand. Boven het scherm kijkt hij me aan en knikt. Zijn ogen sprankelen.

‘Majesteit, dat gaat lukken.’

De zucht van oplichting is duidelijk hoorbaar. ‘Fantastisch! Ik mail je de details van het programma voor deze dag. Uiteraard reken ik op je discretie.’


Ko laat me zien wie hij gevonden heeft. Ik krijg bijna een hartverzakking.

‘Dit is mijn kans, Fief. Ik moet alleen mijn baard iets rossiger maken.’


Klokslag elf uur zet ik de tv aan. Een klassieke DAF Kini rijdt de High Tech Campus op. Gezeten achter het stuur, naast prinses Amalia, speelt Ko de rol van zijn leven.

Recente blogposts

Alles weergeven

Liefde voor altijd

De verhuisdozen zijn leeggehaald, de spullen hebben een nieuwe plek gekregen. Vertwijfeld kijk ik in de laatste doos die ik leeghaalde. Geen Teddy. Waar is mijn oude knuffel? Ik weet zeker dat ik hem

Een tweede leven

Ze streelt de hand van haar zoon, hij voelt nog warm. Het rijzen en dalen van zijn borstkas gaat vergezeld van een kakafonie van pieptonen uit de apparatuur langs zijn bed. In het begin werd ze er hor

Op het nippertje

Zullen we beginnen?’ Als ik niet zo zenuwachtig was, zou ik genieten van de knappe man die naast de operatietafel staat. Gisteren maakte ik al kennis met hem bij het preoperatief onderzoek. Volgens de