Over de grens

Paddington maakt zijn koffertje open en haalt er een sandwich uit. Hij neemt een grote hap, doet zijn ogen dicht en geniet. Wat is dit heerlijk! De jam druipt van alle kanten langs zijn mond en er valt een grote klodder op zijn jas.

Met smaak peuzelt hij deze traktatie op. Dan pakt hij een servetje uit zijn koffer en maakt zijn mond schoon. Voorzichtig haalt hij met een vinger de klodder van zijn jas en stopt die in zijn mond. Mmmm.


Een paar weken geleden is hij in dit nieuwe land terechtgekomen. Een oudere man heeft hem op een bankje zien zitten op een metrostation in Londen. Ze raakten aan de praat en toen hij vertelde dat hij zo graag nog eens naar Nederland wilde, nam de man hem mee.


Hij had al veel van Nederland gehoord. Over Amsterdam: de grachten, die bladeren die ze dan oproken en over vrouwen die achter het raam zitten de hele dag. Dat laatste had hij vreemd gevonden en de oude man had daar een beetje geheimzinnig over gedaan. Iets met een rood licht en veel bezoek. Het was een warrig verhaal en hij had er niet veel van begrepen, maar dat achter het raam zitten had hem wel gefascineerd. Hij had de oude man gevraagd of hij ook achter het raam mocht zitten om het eens mee te maken, maar daar was hij niet op ingegaan.


Een paar dagen geleden vroeg de oude man ineens: ‘Wil je nog steeds achter het raam zitten?’ Ja, dat wilde hij wel. De man vertelde iets over een wandeling en dat kinderen hem dan konden bewonderen. Nou, dat wilde hij wel eens meemaken en nu zit hij hier heerlijk in het zonnetje en zwaait naar iedereen die langskomt. Als ze een foto willen maken dan trekt hij zijn jasje nog eens recht en gaat er goed voor staan. Hij ziet veel lachende gezichten. Als beloning neemt hij even zijn hoed voor hen af.


Bij het huis tegenover hem staat al dagen een beer shocking klem tussen een aantal boeken. Hij heeft al een paar keer geprobeerd contact te maken, maar zijn overbuurman - of moet hij zeggen overbeerman - is steeds verdiept in een ander boek. Paddington probeert te lezen wat er op de boeken staat, hij herkent maar één woord: Dummies.


Recente blogposts

Alles weergeven

Liefde voor altijd

De verhuisdozen zijn leeggehaald, de spullen hebben een nieuwe plek gekregen. Vertwijfeld kijk ik in de laatste doos die ik leeghaalde. Geen Teddy. Waar is mijn oude knuffel? Ik weet zeker dat ik hem

Een tweede leven

Ze streelt de hand van haar zoon, hij voelt nog warm. Het rijzen en dalen van zijn borstkas gaat vergezeld van een kakafonie van pieptonen uit de apparatuur langs zijn bed. In het begin werd ze er hor

Op het nippertje

Zullen we beginnen?’ Als ik niet zo zenuwachtig was, zou ik genieten van de knappe man die naast de operatietafel staat. Gisteren maakte ik al kennis met hem bij het preoperatief onderzoek. Volgens de