Schrijfopdracht #306

Schrijven Online

Geplaatst 7 juli 2020

Zon, zee en walvissen

Wat een uitzicht! En wat een mensen! Dik, dun, groot, klein, licht, donker. O jee, die ene heeft te veel zon gehad. Mijn rug staat rechtop en ik kijk mijn ogen uit. Wat een feest om een keer vooraan te staan. Meestal sta ik ergens tussenin en dan kijk ik de hele dag uit op de rug van degene die voor me staat.

Nummer 23 naast me giechelt als zijn doek opbolt door de wind. Nummer 89 aan mijn andere zijde zucht: ‘och kon ik mijn pootjes ook maar even in de zee zetten.'

Plots begint de hele rij te hoesten en te proesten als een groep kinderen langs rent als een kudde op hol geslagen paarden. Geholpen door de wind krijgen we een wolk zand over ons heen.

‘O nee hè,’ zucht 23. ‘Daar, op elf uur, walvissen.’
Ik kijk in de richting en zie een man en vrouw onze kant op komen. Walvis is echter nog te voorzichtig uitgedrukt. Achter hen vandaan komt een kind tevoorschijn dat op 89 af sprint. ‘Hier papa, deze zijn nog vrij.’

Kreunend laat 89 zijn rug plat leggen en het kind neemt languit bezit van hem.


De vrouw draait haar enorme achterkant naar mij toe. Dan buigt ze zich en ik zie het gevaarte op me afkomen; totale zonsverduistering. Ik zet me schrap en de massa verdeelt zich over mijn doek en frame. Mijn scharnieren kraken gevaarlijk en mijn doek staat gespannen.
Naast me hoor ik 23 steunen en kreunen. ‘Ik …houd …het …niet …meer!’ en hij bezwijkt onder het gewicht van de man. De massa op mij begint te schudden van het lachen en wringt zich met moeite uit mijn frame. Met een zucht kan ik maar aan één ding denken: volgende keer wil ik weer ergens tussenin staan.

De opdracht: Schrijf een verhaal "out of the box", waarbij je het leven vanuit een ander perspectief beschrijft.

  • Wix Facebook page
  • LinkedIn Social Icon